นิเทศศาสตร์ ม.รังสิต สะท้อน “วิกฤตการสื่อสารของรัฐไทย บทเรียนจากชายแดนที่รัฐไม่ได้ยินเสียงของประชาชน”
คลื่นเสียงเล็กๆ ที่สะเทือนถึงรากฐานของความไว้วางใจ เสียงสนทนาในคลิปที่หลุดรอดสู่สาธารณะจากผู้นำไทยเป็นมากกว่า “คลิปเสียง” แต่เป็นคลื่นสะเทือนที่ทำให้คำถามพื้นฐานที่สุดในความสัมพันธ์ระหว่างรัฐกับประชาชนกลับมาอีกครั้ง รัฐฟังประชาชนอยู่หรือไม่? หรือแม้แต่จะพูดกับประชาชนอย่างเข้าใจ ยังไม่สามารถทำได้ จากจุดเริ่มต้นของความตึงเครียดของสถานการณ์บริเวณชายแดนไทย–กัมพูชา สู่การเสียชีวิตของผู้คน การอพยพครั้งใหญ่ และแรงกระเพื่อมทางความรู้สึกในประเทศ ความเงียบและความไม่ชัดเจนจากรัฐได้เปิดเผยข้อเท็จจริงสำคัญอย่างหนึ่งว่า รัฐไทยยังไม่มีศักยภาพในการบริหาร “การรับรู้ของสังคม” ในภาวะวิกฤต บทบาทที่รัฐควรทำ แต่ยังไม่เคยทำได้จริง รัฐในโลกปัจจุบัน ไม่อาจเป็นเพียงองค์กรบริหารนโยบาย แต่ต้องเป็น “ผู้นำทางการสื่อสาร” ที่เข้าใจว่า ข้อมูล ความรู้สึก...